25 Eylül 2013 Çarşamba

Okuduklarım #46: Mavi Kuş - Mustafa Kutlu

Merhaba!

Ankara'da havaların yavaş yavaş serinlemesiyle, ben de artık yaz mevsiminin bittiğini zor da olsa kabullenme dönemlerindeyim. Tişörte alışkın bünyem ceket yahut hırkalarla baarışamadı henüz. Aralık doğumlu olmama rağmen kendimi tam bir yaz insanı olarak niteliyorum.

Neler yapıyorum bu son zamanlarda peki? Ders çalışamıyorum, ama haftaya söz başlayacağım inşallah :)

Bol bol yazıyorum. Aklıma ne eserse. İçimde birkaç cümle pıtırcıklanmayagörsün, hemen not alıyorum not defterime. Yakınımda değilse telefonuma not alıyorum. Kendimi uzun zamandır hiç böyle hissetmemiştim. Maaşallah diyelim :)



Bu yıl okuduğum 46. kitabım Mavi Kuş. Hedefimi tamamlamaya 6 kitap kaldı inşallah :)

Mavi Kuş, Mustafa Kutlu
Dergah Yayınları, 211 sayfa

Mustafa Kutlu ile ilk tanışmam Uzun Hikaye ile oldu. Ama filmi ile. Aman yarabbim, yok öyle birşey! Ben o filmin bir etkisinde kaldım, anlatamam. Neresinden baksan film ruh halimi sarmaladı. Hatta filmden sonraki bir ay boyunca ben film karakterleri ile yaşadım diyebilirim. :)

Akabinde kitapyurdu.com'da Mustafa Kutlu'nun aynı adlı kitabını imzalı olarak aldım. Ama okuyamadım. Filmin etkisi silinmesin istedim belki de. Böyle huylarım vardır benim. "Aslına sadıklık" takıntım da buradan gelir. Bu ayrı bir yazı konusu.

Neyse, sonra ben Mavi Kuş'a rastladım. Kapağını görür görmez vuruldum. Ama beklettim okumak için. Takıntı durumları yine. Çok güzel ve çok naif şeylerle karşılaşınca biraz demlendiriyorum. Hemen bitiremiyorum. Çocukluktan kalma huyum, ne yaparsın? Çok severek bir kıyafet alırım, ama giymeye kıyamam. Çok sevdiğim bir şarkı ya da türküyü üst üste dinleyemem çünkü bıkacağımdan korkar, büyüsü hiç bitmesin isterim. Kanaatkarlık gibi.

Mavi Kuş'u okumaya başlamamla, ben yine Mustafa Kutlu'nun o naif dünyasına adımımı attım. Çepeçevre sarmaladı beni. Mavi Kuş, kitabımızın ana karakteri. Hani kitap kapağında resmi var ya, mavi bir köy otobüsü, işe o Mavi Kuş. Kitabımız da, kasabadan tren istasyonuna Mavi Kuş ile seyahat eden insanların yolculuğunu konu alıyor ama, siz de onlarla birlikte yolculuk ediyorsunuz aslında.

Nereye isterseniz... İçinize, çocukluğunuza, hayallerinize...

Kikirdetiyor, hüzünlendiriyor, gülümsetiyor...

Benim limanım olacak kitaplardan oldu Mavi Kuş...

Biraz da altını çizdiğim cümlelere göz gezdirelim;



"Ama insan sadece kaştan, gözden, gövdeden mi ibaret? Ayna dediğin, taşı toprağı, evi sokağı da gösteriyor. Mühim olan bu vücudun içini görebilmek. Kalbin aynasında ne var, ona ulaşabilmek. Ne demişler; 'Kendini bilen, Rabbini bilir.'"


"Hani gülse bile gözlerinin hüznü ebedi yerinde duran bazı felek vurgunu adamlar vardır; onlardan biri."


"Soba söner.
Işıklar söner.
Karlı tepeleri, çıplak ağaçları, çatıları, bacaları sihirli bir sessizlik örter."
 (orada olmak isteyişim...)


"Ama acılar bazen böyle insanların yollarını kesiştirir. onlar konuşmasalar bile birbirlerini teskin edebilir, birbirlerine dayanırlar."

Sağlıcakla!

7 yorum:

  1. Ben de öyleyimdir. Çocukken her zaman muz alamazdık. Aldığımızdaysa neredeyse yalayarak yerdim bitmesin diye :D Hey gidi günler. O anı uzatmak. Keyfi uzatmak maksat. Sevdiğim kitapta da aynı şekilde sonlara yaklaştıkça yavaşlarım bile bile, hemencecik bitmesin isterim.
    Sevgiler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne güzel anlatmışsın. Benim de çocukluğumda öyleydi. Gazozu minik minik yudumlardım, sonuna gelene kadar gazı çoktan kaçmış olurdu ama olsun :) Ortak noktalar ne güzel :)

      Sevgiler

      Sil
    2. bu kitap bizim sözlümüz ama okuyamadım ve çok güzel bir kitap aslında okudum bitirdim ama hiçbir şey anlayamadım

      Sil
  2. Ne güzel anlatmışsın, ben de okumak istedim şimdi bu kitabı. Altını çizdiğin yerleri de sevdim...
    Senden farklı olarak ben, ne alırsam yeni hemen giymek isterim, bir şarkıyı, türküyü çok seversem eğer bin kez dinlerim arka arkaya, kitap mı aldım, hemen başlarım ama sebatkar değilim, kitabın ilk sayfaları beni sarmadıyma bırakıveririm (maalesef!)
    Sevgiler ve teşekkürler kitapçı kedisi ;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle tavsiye ederim sevgili Esen Can, sıcacık bir kitap. Sonu da çok şaşırtıcı.
      Hayat farklılıklarla güzel. Kardeşim de sana benziyor. Hatta bekarken, ben yeni birşeyler alıp kıyamazdım giymeye. İşten bir dönerdim ki, bizim kardeş açılışı yapmış bile :))
      Sevgiler benden :)

      Sil
  3. Ne kadar çok sevsem de bu kitabın sonu beni büyük hayal kırıklığına uğratmıştı. Sanki yazar yazmaktan sıkılıp kesip atmış hissi yaratmıştı.
    Yine de pek severim^^

    YanıtlaSil
  4. Merhaba, Ben de filmini seyrettiğim hikayelerin kitabını okuyamam. O büyüsü bozulmasın diye! :-) Aynı duygular yani. Blogunuza ara ara bakıyorum. Ne kadar güzel yazıyorsunuz öyle. İnsanın ruhu dinleniyor sanki :)
    Başarılar dilerim.
    Devamını bekleriz.
    sevgiler.
    Hümeyra

    YanıtlaSil