18 Kasım 2016 Cuma

Okuduklarım #50 Mezeci Çırağı, Özkan İrman ve İzlediklerim #2 Gayri Resmi Hürrem

Merhaba!

Salyangoz hızında okuyanların birincisi hala benim sanırım! Aslında kitabı bitireli de bir zaman geçti fakat ben yorum yazısını ancak girebiliyorum. Araya bir takım işler ve bir tiyatro oyunu girdi :)


Mezeci Çırağı, Özkan İrman
Alakarga Yayınları, 2016
87 Sayfa

Arka kapak yazısından başlayalım.

"Özkan İrman, Mezeci Çırağı adlı kitabında, 70'li yılların Bursa'sına götürüyor bizi. O yılların Bursa'sında Pirinç Hanı, ilin en gözde hanlarından biridir. Bir yanda demirciler demir döver, bir yanda dericiler çalışır, ustalar, çıraklar, kendilerine özgü han dünyasında yaşayıp giderler. Yazarın anılarına dayanan bu anlatı, o yıllarda Pirinç Hanı'nda, babasının yanında "mezeci çıraklığı" yapan bir çocuğun gözünden anlatılır. Birbirinden renkli karakterlerin, dostluğun, dayanışmanın, aşk acılarının yaşandığı, insanlığın bambaşka bir insanlık olduğu 70'li yılların bu sıcak fotoğrafını çok seveceksiniz.

Mezeci Çırağı'nın filme alındığını ve yakında gösterime gireceğini de duyurmuş olalım..."

Kitap bundan ibaret. "Yaşayıp giderler..." eksiği olmadığı gibi fazlası da yok. Ben doğrusu kapağına bayılmıştım, "Kapağı bu kadar güzelse, içerik de on numaradır," diye düşünmüştüm fakat hayal kırıklığına uğradım.

Çarşamba akşamı Şinasi Sahnesi'nde izlediğim "Gayri Resmi Hürrem" de bende Mezeci Çırağı gibi bir etki oluşturdu. Dekor, müzik, bilhassa oyuculuklar harikaydı fakat konu şi,mdiye kadar tekrar, tekrar ve takrar işlenen bir konu olduğu için fazlasıyla tanıdık ve sıkıcıydı. Yeni bir yorum getirilmiştir belki hevesiyle gittiğim fakat ikinci perdenin kapanmasını beklediğim bir oyun oldu.

Herkese şimdiden mutlu hafta sonları!!! :)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder